|
TEKİRDAĞ arama sonuçları
|
Tekirdağ
Trakya’da il. Kuzeyden Kırklareli, kuzeydoğudan Karadeniz, doğudan İstanbul, güneyden Marmara Denizi, güneybatıdan Çanakkale, batıdan Edirne illeriyle çevrelidir. Doğuda, Marmara’nın kuzey kıyısında oldukça uzun bir kıyıya sahiptir. İl toprakları, kuzeydoğu kesiminde Istrancaların doğu uçlarına kadar sokulursa da, orta ve kuzey kesimleri Ergene Havzası içinde kalır. Yüzey Biçimleri: Genel görünümüyle büyük bölümü platolar ve ovalarla kaplı, yüksek dağlar ve dik yamaçlardan yoksun bir ildir. İl alanının %10 gibi küçük bir bölümünü kaplayan dağların en önemlisi, Marmara Denizi’ne paralel olarak uzanan, Çanakkale il sınırı ile Kumbağ yöresi arasındaki Tekir Dağlarıdır. Işıklar Dağı adıyla da bilinen sıranın en yüksek noktası 945 metre yükseklikteki Ganos Dağı’dır. Türkiye’nin Trakya bölümünde en önemli dağ sırası olan Yıldız Dağlarının ancak küçük bir bölümü, kuzeydoğuda il sınırları içine girer. Bunlar Karatepe (484 metre), Yassıtepe (352 metre) ve Egrektepe’dir (234 metre).
Marmara ve Ergene havzalarında yer alan Tekirdağ il alanının 3/4’ü, ortalama yükseltisi 100-200 metre olan, yer yer dalgalı geniş bir plato görünümündedir. Özellikle ilin orta kesiminde göz alabildiğine uzanan bu düzlükler, güneybatıda Tekir Dağları ve kuzeydoğuda Istranca Dağlarına doğru görece yükselir. İl topraklarının %15’ini kaplayan ovaların büyük bölümü, bu platoların aşınması sonucu akarsu ağızlarında ve boylarında oluşmuştur. Bunların en önemlileri kıyıda Kınık, Kumluca, Şerefli, Değirmenaltı, Naip ve Şarköy ovaları ile iç kesimde Ergene Ovası’dır. Tekirdağ’da büyük akarsu yoktur. Düşük yağış nedeniyle suları az olan ve yatakları mevsimlere göre değişen bu akarsular, Ergene Irmağı ile kolları olan Hayrabolu Deresi, Çorlu Deresi; Marmara Denizi’ne dökülen Olukbaşı Deresi, Işıklar Deresi ile Saroz Körfezi’ne dökülen Gölcük Deresi’dir.
İklim ve Bitki Örtüsü: Tekirdağ’da iki iklim tipi görülür. Marmara kıyılarında genel olarak, Akdeniz iklimi egemendir. Kıyı şeridinde yazlar sıcak, kışlar ılıktır. Bununla birlikte Marmara kıyılarına kar da yağar. Zaman zaman soğuk kuzey rüzgârları, bu kesimde sıcaklığın düşmesine yol açar. İç kesimlerdeyse karasal iklim egemendir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve karlı geçer. Soğuk kuzey rüzgârlarının etkisi kış boyunca görülür. İlde yağış oranı düşüktür. Bitki örtüsü ve özellikle orman bakımından yoksul bir ildir. Bunda engebelerin azlığının yanı sıra yağış yetersizliği de önemli rol oynar. Meşe ağırlıklı ormanlara yalnız Istranca Dağlarının yükseltilerinde ve Tekir Dağlarında rastlanır. Platolarda ise bitki örtüsünü bozkırlar oluşturur. Baharda yeşillenen bu platolar yazın sararır. Ayrıca ilde bitki örtüsünden yoksun alanlar önemli yer tutar.
Turistik Yerler: Tekirdağ ve yöresi: Menekşe Çatağı (İlk Tunç Çağı), Karaevli Köyü (Orta ve Son Tunç Çağı), İnecik, Değirmenaltı, Kavaevli (Helenistik ve Roma dönemlerine ait buluntular vardır), Seymenli Köyü (Trak süvarisi kabartmalı adak stelleri), Rüstem Paşa Camii ve Bedesteni (1533’te Kanunî Sultan Süleyman’ın damadı Rüstem Paşa yaptırmıştır), Hasan Efendi Camii (1590), Eski Cami (1830’da, Zahire Nazırı Tekirdağlı Ahmed Ağa tarafından yaptırılmıştır), Orta Cami (1854), Râkoczi Çeşmesi; Namık Kemal Anıtı (1942), Atatürk Anıtı (Cumhuriyet’in 50. yılı anısına dikilmiştir), Tekirdağ Müzesi (1967), Barbaros, Değirmenaltı, Kumbağ, Karaevli, Topağaç, Uçmakdere, Çamlıköy mesireleri, Kumbağ, Dereağzı, Değirmenaltı, Topağaç ve Karaevli plajları; Avşar İçmesi, Yarapsun Çamuru. Çorlu ve yöresi: Şerefli Çiftlik ve Toptepe (İlk Tunç Çağ); Marmara Ereğlisi (Perinthos: Roma dönemi), Umurca (Roma, Bizans yerleşimi), Sultan Süleyman Camii (1521), Çorlu Çamlığı mesiresi. Hayrabolu ve yöresi: Güzelce Hasan Bey Camii (1499). Malkara ve yöresi: Turhanoğlu Ömer Bey Camii ve Türbesi (1494) Marmara Ereğlisi ve yöresi: Marmara Ereğli mesiresi ve plajı. Saray ve yöresi: Uzunhacı Köyü höyüğü, Ayazpaşa Camii (1539’da Sadrazam Ayaz Paşa yaptırmıştır), Çamlıköy (Kastro) Plajı. Şarköy ve yöresi: Eriklice, Gaziköy, Hoşköy, Mürefte mesireleri.
|
Alışveriş
|
